نگاه کوچک به یک شرکت بزرگ

برای تحلیل شاخص­های این شرکت، از نظر پیچیدگی، این سازمان کاملا عمودی است که سطح­های آن با وزیرو هشت معاونت تشکیل می­شود که چهار معاون اجرایی هستند که شامل شرکت­های متعددی هستند و در این سطوح، مدیریت­هایی در رده­های عالی، میانی و پایین وجود دارد و این سازمان هرمی با سطوح زیاد است.

از نظر رسمی بودن:

 در این سازمان برای هر تصمیم، دستورالعملی وجود دارد و این سازمان با یک قانون جامع تاسیس شده و با مقررات دقیق و معین اداره می­شود. بنابراین سازمان، یک سازمان کاملا رسمی است.

از نظر تمرکز:

این سازمان، یک سازمان نیمه متمرکز است، یعنی اینکه تمام افراد باید در یک چارچوب کلی حرکت کرده و تصمیم­گیری کنند اما تمام واحدها در این چارچوب می­توانند با تصمیم خود عمل کنند.

از نظر نوع سازمان­دهی:

این سازمان، یک سازمان­دهی تلفیقی است یعنی بر طبق اطلاعاتی که قبلا ارائه شده این سازمان از یک جهت یک سازمان سنتی است. یعنی بر اساس نوع تولید (عملیات) سازمان­دهی شده، چون به چهار سازمان نفت، گاز، پالایش­و­پخش و پتروشیمی تفکیک می­شود ولی از نظر دیگر هر کدام از این سازمان­ها در داخل خودشان تعریف جدید و سازمان­دهی جدیدی دارند؛ که در آن دو شرکت پتروشیمی و پالایش و پخش به صورت سازمان­دهی بر مبنای پروژه است. دو شرکت دیگر به صورت تلفیقی از سازمان­دهی بر مبنای هدف و سازمان­دهی بر مبنای منطقه عملیاتی سازمان­دهی شده­اند. برای مثال شرکت گاز بر مبنای هدف توزیع و انتقال گاز طبیعی سازمان­دهی شده و همچنین به مناطق و استان­­ها نیز سازمان­دهی شده است.

مشاوره:

با توجه به تحقیقات به عمل آمده، شرکت ملی نفت ایران در عرض ۳۰ سال گذشته در سازمان­دهی خود بازنگری کرده است. اعتقاد مسئولان این شرکت این است که سازمان یک موجود زنده است که مطابق با شرایط روز تنفس می­کند و هر چند سال یک­بار بر حسب شرایط عملیاتی و نیازهای جامعه و برنامه­ای که مجلس ارائه می­کند، سازمان­دهی خود را بازنگری می­کندف در نتیجه بر اساس تفکر، امکانات و شرایط روز در حال حاضر بهترین سازمان­دهی را دارد. شایان ذکر است که اخیرا این سازمان برای بازنگری سازمان­دهی خود از مشاورین خارجی کمک گرفته است که از شرکت­های انگلیسی بوده است.

  آذر درخشان  و  مریم وزیری          

/ 0 نظر / 35 بازدید