خلاصه کتاب هفت عادت مردمان موثر

کتاب هفت عادت مردمان موثر، نوشته استفان کاوی یکی از کتابهای در زمینه روان شناسی انسانها است.آنچه در زیر آمده خلاصه ای از این کتاب است :

هفت عادت مردمان موثر، برگرفته از کتاب استفان کاوی، به قرار زیرند:

1. عامل بودن؛

2. شروع از پایان درذهن؛

3. نخست به اولین ها پرداختن؛

4. برنده - برنده اندیشیدن؛

5. اول فهمیدن و سپس فهماندن؛

6. هم افزایی (سینرژی)؛

7. اره تیزکردن (پیشرفت مستمر و فرایندهای پیشرفت(

هر یک از این عادتها را به ترتیب بررسی میکنیم :

1.عامل بودن :

توجه به این عادت توجه به حق انتخاب شماست.شما میتوانید امروز با تغییر انتخابهای دیروزتان جور دیگری باشید.مشکلاتی که با آنها روبرو می شویم در یکی از طبقه بندیهای زیر قرار دارد :

1-     کنترل مستقیم ( مشکلاتی که به رفتار خودمان مربوط می شود )

2-     کنترل غیر مستقیم ( مشکلاتی که به دیگران مربوط می شود)

3-     عدم کنترل ( مشکلاتی که نمی توانیم کاری درباره شان بکنیم مانند واقعیتهای مربوط به گذشته یا وضعیت خود )

هر یک از این مشکلات را به ترتیب میتوان از طریق تغییر دادن عادتهای خود(مربوط به عادتهای 1 و 2 و 3) تغییر دادن شیوه های نفوذ خود(مربوط به عادات 4 و 5 و 6) و با زیستن مسالمت آمیز با آنها حل کرد.

مهمترین ایده قابل توجه در این عامل این است که در یک شرایط مشخص،ما حق این انتخاب را داریم که چگونه با موضوع برخورد کنیم و چه واکنشی نشان دهیم.آنچه که مهم است بروز عکس العملی برخلاف عادت یا احساس طبیعی است که باعث میشود ما بتوانیم نسبت به هرچیز منفی، محرکی مثبت نشان دهیم و زندگی شادتر و پرثمرتری داشته باشیم.

حلقه های نگرانی و حلقه های نفوذ یکی از تصویرهای مفید در این کتاب است. درون حلقه نفوذ، چیزهایی است که ما توانایی تغییر آنها را داریم. درون حلقه نگرانی چیزهایی است که باید نگرانشان باشیم، اما قدرت نفوذ و غلبه بر آنها را نداریم،عامل بـــودن،یعنی وقتمان را در حلقه نگرانیها تلف نکنیم و به جای آن حلقه نفوذمان را توسعه بدهیم.

لازم است اصل 22 را که مفهوم عامل بودن است را در اینجا بیاوریم :

اصل 22. تبدیل ضرر به سود:

 1 – احراز یک اثر مثبت با به کارگیری اثر زیان بار یا عامل زیان بار محیطی؛

2 – از میان برداشتن یک عامل زیانبار توسط عامل زیان بار دیگر؛

 3 – خروج از حالت ضرر باافزایش درجه زیان باری.

2.شروع از پایان در ذهن:

این عادت به ما می آموزد که هدف نهایی خود را به دقت بشناسیم. مثلا اگر فردا تشییع جنازه شما باشد و شما ناظر بر آن دوست دارید افرادی که شما را می شناسند درباره شما چه بگویند و از شما چگونه یاد کنند ؟

یعنی تجسم آنچه که میخواهیم به آن برسیم.این عادت بسیار شبیه ایده ادوارد دوبونو و آنچه که در اصل شماره 22 با عنوان نتیجه نهایی ایده آل میشناسیم است.در واقع نویسنده در این فصل به بیان چیزی پرداخته که با کمک نتیجه نهایی ایده ال به آن معنا می بخشیم.   

3. نخست به اولین ها پرداختن:

این عادت حرکت به سمت عمل کردن است.در این فصل فعالیتها به 4 دسته تقسیم شده اند :

1-     کارهای ضروری و اضطراری ( مثل بهرانها )

2-     کارهای ضروری و غیر اضطراری ( شناخت فرصتها – برنامه ریزی )

/ 0 نظر / 16 بازدید